YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4690
KARAR NO : 2021/5589
KARAR TARİHİ : 30.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar … ve … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu yönünden katılan …’nin doğrudan suçtan zarar görmesi mümkün olmadığından ve açılmış davaya katılma hakkı bulunmadığından, katılan … vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin dosyada sanık sıfatıyla yargılanarak hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık … müdafii olarak da görev yaptığı cihetle vekalet ücreti tayin edilmemesine ilişkin kabul ve uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’yi kasten yaralama suçundan verilen beraat kararı ile sanık … hakkında müşteki …’yı kasten yaralama, sanık … hakkında müşteki …’yi kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık, sanık … hakkında müşteki …’ya yönelik mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca sanıklar sanıklar … ve …’a verilecek adli para cezasının alt sınırının 30 gün olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 5 gün adli para cezası tayini suretiyle eksik cezalara hükmolunması,
b) Sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık … vekili ile sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında katılan …’ye yönelik hakaret ve tehdit suçları ile sanık … hakkında katılan …’i kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar … ve …’a yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, TCK’nin 66/1-e, 67/3-4. maddeleri gereğince, zamanaşımını kesen son sebep olan sanıkların mahkeme huzurunda savunmalarının alındığı 14.12.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında “8 yıllık” asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
5) Sanık … hakkında müşteki …’ya yönelik mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezaların 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
a) UYAP kayıtlarına göre mahkumiyet kararının verildiği 30.03.2015 tarihli oturumda … L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı 03.03.2014 tarihli oturumda duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın, son celseye getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine muhalefet edilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan “3 yıl” hapis cezası üzerinden TCK’nin 29/1. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılarak “2 yıl 9 ay” hapis cezasına hükmolunması gerekirken hatalı hesaplama sonucu yazılı şekilde “9 ay 26 gün” hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,
c) Suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca sanığa verilecek adli para cezasının alt sınırının 30 gün olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 5 gün adli para cezası tayini suretiyle eksik cezaya hükmolunması,
d) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.