YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4713
KARAR NO : 2021/4290
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında mağdur …’e karşı tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken verilen gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin “5237 sayılı TCK’nin 52/2.” maddesi olarak gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden,
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 50/1-a maddesine istinaden adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz olmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli ve E.2015/1167-K.2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b)Sanığın mağduru yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması nedeni ile hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c maddeleri gereği belirlenen cezanın 3 yılın altında kalması nedeniyle hükmolunan cezanın TCK’nin 87/1-son maddesine göre 3 yıla çıkarılması sırasında kanun maddesinin hükümde TCK’nin 87/1-son maddesi yerine “87/2” şeklinde hatalı gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.