Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/4714 E. 2021/13970 K. 09.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4714
KARAR NO : 2021/13970
KARAR TARİHİ : 09.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Birden fazla kişiyle birlikte tehdit, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : 1)Sanıklar hakkında katılan …’a karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 29/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına
2)Sanıklar hakkında katılan …’a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 87/1-c, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına
3)Sanıklar hakkında katılanlara karşı birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçundan TCK’nin 106/2-c, 43/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair mahkumiyet hükümleri.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanıklar hakkında katılan …’a karşı basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu’nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a
eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2)Sanıklar Salih, Turgay, Ömür, Turgut hakkında katılan …’a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar … müdafiinin; suçun sabit olmadığına, temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3) Tüm sanıklar hakkında her iki katılana karşı birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıkların “sizi öldüreceğiz” diyerek katılanlara saldırarak katılan …’u basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ve katılan …’ı yüzde sabit iz kalacak şekilde yaraladıkları olayda, sanıkların eylemlerinin bir bütün olarak kasten yaralama suçlarını oluşturması ve bu suçlar bakımından hükümler kurulmuş olması karşısında, ayrıca tehdit suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenden  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,
4)Sanık … hakkında katılan …’a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)İddianamede sanık hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu nedeniyle açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nin 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak hüküm kurulması,
Kabule göre de;
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.