YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5191
KARAR NO : 2021/4840
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükmü yasal süreden sonra temyiz eden sanık müdafinin temyiz dilekçesinde 17.06.2016 tarihinden itibaren hastanede yattığını belirtmek suretiyle, dilekçe ekinde hastalık ve tedavisine ilişkin rapor sunarak temyiz talebinin kabul edilmesini istemesi aynı zamanda eski hale getirme talebi niteliğinde olup, bu hususta karar verme yetkisi Yargıtay’a ait bulunduğundan, … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin bu taleple ilgili usule aykırı şekilde verdiği 18.07.2016 tarihli 2015/63 Esas 2016/280 Karar sayılı ek kararın yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sanık müdafinin temyiz dilekçesinde 17.06.2016 tarihinden itibaren hastanede yattığını belirtmek suretiyle, dilekçe ekinde hastalık ve tedavisine ilişkin rapor sunması ve yerine karar oturumuna iştirak eden vekilin dosyada yetki belgesinin bulunmaması karşısında, sanık müdafinin eski hale getirme talebi yerinde görüldüğünden, temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi gerektiği kanaatiyle yapılan incelemede;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.