YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5550
KARAR NO : 2021/5796
KARAR TARİHİ : 01.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Olay günü, saat: 13:00 sıralarında, meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş, iki yönlü, iki şeritli, yaya geçidi bulunan yolda, sanık ehliyetsiz bir şekilde sevk ve idaresindeki otomobil ile sanığın beyanına göre sağ şeritte seyir halinde iken önünde seyretmekte olan aracı sollarken seyrine göre yolun sağından soluna orta refüje geçişini tamamlamaya çalışan yaya Fatma‘nın sol ayağının üzerinden geçmesi sonucu mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemez, sol 5. metatars proksimalde orta ikinci derece kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Yargıtay 12. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre,sanığın ehliyetsiz olmasının da bilinçli taksir uygulama gerekçeleri arasında gösterildiği ancak ehliyetsiz araç kullanmanın doğrudan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediği, sürücü belgesiz sanığın araç kullanmayı bilmediğine ilişkin bir delil ve iddianın bulunmadığı, olay anındaki hızın azami hız sınırının iki katı veya daha fazla olduğunun tespit edilmesi halinde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun kabul edildiği, sanığın hızının 80km/saat olduğunu belirttiği, ancak olay mahalline ilişkin hız limitinin dosya kapsamından anlaşılamadığı, buna göre suç tarihinde olay mahallinde belirlenen hız limitinin tespit edilerek sanığın olay anındaki hızın azami hız sınırının iki katı veya daha fazla olduğunun tespit edilmesi halinde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, olay anındaki hızın azami hız sınırının iki katını aşmadığı takdirde ise basit taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.