YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5724
KARAR NO : 2021/5943
KARAR TARİHİ : 05.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, basit kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdurlar … ve … vekilinin, sanıklar …, …, … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Mağdurların hükümden sonra verdikleri 16.07.2020 havale tarihli dilekçeleri ile, sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmesi karşısında; şikayetten vazgeçme nedeniyle katılan sıfatları ortadan kalktığından, hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmayan mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık …’nin katılan …’a yönelik eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,
3) Sanıklar …, … ve …’nin mağdur …’a yönelik kasten yaralama eylemleri ile sanık …’nin mağdur …’a yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanıklar …, … ve …’ye ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,
b) Sanıklar …, … ve …’nin yaralama eylemi sonucunda mağdur …’ın yüzünde sabit iz oluştuğu, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 30.01.2015 tarih, 668 Karar nolu raporuna göre mağdurda kemik kırığı tarif edilmediği ve adli tıp uygulamalarına göre diş kırıklarının kemik kırığı olarak değerlendirilmediği gözetilmeden, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 87/3. maddesine göre artırım yapılarak fazla cezalar tayin edilmesi,
c) Sanık …’in kızı, sanıklar Bülent ve Levent’in kız kardeşleri olan Canan ile arasında geçimsizlik bulunan mağdur …’in, sanıklar tarafından yaralanmasına ilişkin olayda, mağdurdan, sanıklara yönelen tahrik oluşturacak dosyaya yansıyan bir hareket olmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında TCK’nin 29. maddesine göre haksız tahrik indirimi yapılması,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıklar …, … ve …’nin hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
e) Sanık … Çakır hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 12 ay 15 gün hapis cezası, TCK’nin 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olmadığından TCK’nin 50. maddesinin
uygulanma olanağı bulunmadığı halde, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,
f) Kabule göre; Sanıklar …, … ve …’nin yaralama eylemi sonucunda mağdur …’ın hem yüzünde sabit iz hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının kabul edilmesi karşısında, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinden sonra yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nin 87/1-c-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nin 87/3. maddesi gereğince de kemik kırığından ayrıca artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların, sanıklar müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 05.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.