Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/5774 E. 2021/13183 K. 11.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5774
KARAR NO : 2021/13183
KARAR TARİHİ : 11.10.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli, 2009/13 Esas ve 12 Karar sayılı kararı uyarınca, mahkemece verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkındaki kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;Katılan sanıklar …, … ve … müdafisinin 01.06.2015 tarihli süre tutum dilekçesi ile yalnızca katılan sanıklar … ……, …… ve … … hakkında verilen
mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği katılan sanık … hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmüne ilişkin bir temyiz talebinin bulunmadığı, süresinden sonra 11.07.2015 tarihinde verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde, katılan sanık … hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmünü de temyiz ettiklerini belirttiğinin anlaşılması karşısında, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanıklar …, … ve … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Katılanların atılı suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle bu suç yönünden davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan katılanlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
4) Dosya kapsamına göre; köy muhtarlık seçimlerinde iki farklı muhtar adayını destekleyen aynı köyden iki aile arasında seçim günü seçimden sonra meydana gelen olaylarda; sanıklar … ve …’ın …’ün evinin karşı taraftan … soyadlı aile mensupları tarafından basıldığı haberinin alınması üzerine evin bulunduğu yere araçla gidip araç içerisinden tüfek ve tabanca ile ateş edilmesi sonucunda meydana gelen yaralama eylemleri yönünden sanıkların haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş ve sanıklar lehine meşru müdafaa hükmünün uygulanması gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıkların mala zarar verme ve kasten basit yaralama suçundan elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiinin yasal savunma şartının oluştuğuna ve sair sebeplere yönelen, katılanlar vekilinin sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanıklar … ve … yönünden; sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;
Sanıklar … (… oğlu), …, …, …, …, …, …, … (… … oğlu) …, …, …, … (… oğlu) hakkında mala zarar verme suçundan ve sanık … hakkında …’ı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık … hakkında …’a (… oğlu) yönelik kasten yaralama ve sanık … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak ONANMASINA,
5) Sanık …’ın (… oğlu) hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 24.03.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak TCK’nin 64/1. maddesi gereğince, kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.