Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/5794 E. 2021/12445 K. 20.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5794
KARAR NO : 2021/12445
KARAR TARİHİ : 20.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamında sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik mercine ayrıca itirazda bulunulduğu, itiraz merci olan Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.12.2015 gün ve 2015/811 değişik iş numaralı evrakı ile itirazın değerlendirildiği anlaşılmakla bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
1)Sanıklar …, …, … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık …’ın hüküm tarihinden sonra 10.08.2017 tarihinde, sanık …’nun 10.05.2016 tarihinde, sanık …’ın 14.07.2020 tarihinde öldüklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun mahallinden araştırılması suretiyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nin 64/1. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten  6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
2)Sanıklar …, … (… o.., …, …, …, …, … hakkında mağdur …’i yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Mağdur …’in “dişinde ve dudağındaki yaralanma dışında herhangi bir yaralanması olmadığı, dudağındaki yaralanmanın sabit ize neden olduğu, mağdurun ilk beyanında 30-40 kadar kişi bize taş ve sopalarla saldırdı, beni bir kişi yere yatırdı ve ağzımın üzerine silah dipçiğine benzer bir şeyle vurdu, bu sırada birinin … yapma şeklinde bağırdığını duydum” şeklindeki anlatımları, oluş ve dosya kapsamına göre; mağdur … ile olay sırasında …’in yanında bulunan diğer mağdurlar ve varsa tarafsız tanıklara mağdur …’e kimin ne ile vurduğunun sorulması, sonucuna göre
hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, oluş ve dosya kapsamına uygun olmayan şekilde kavganın diğer tarafında bulunun tüm sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre:
b)Alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, sanıklardan … ile …’ın savunmalarının istinabe yoluyla alınamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nin 196/2 maddesine aykırı şekilde yargılamaya devamla hüküm tesisi,
c)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. Maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
d)Kooperatif üyeleri arasında meydana gelen ve çok sayıda kişinin karıştığı olayda; tarafların olayın gelişimini ve başlangıcını farklı şekilde anlattıkları göz önüne alındığında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
e)Sanıklar hakkında silahtan sayılan aletle sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 15 ay hapis cezasının, sabit iz meydana gelmesi nedeniyle TCK’nin 87/1-c maddesi ile 1 kat artırılması, bu miktarın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde 5 yıl hapse çıkartılması gerektiği gözetilmeden, cezanın doğrudan TCK’nin 87/1-son maddesi gereği 5 yıl hapis olarak belirlenmesi,
f)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …,
sanıklar …,….müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.