YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5887
KARAR NO : 2021/6226
KARAR TARİHİ : 06.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen beraat kararları ile sanık … hakkında katılan …’a yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
a) Sanık hakkında katılan … ve müşteki …’a yönelik ölümle tehditte bulunduğu iddiası ile kamu davası açılan olayda, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, katılan ve müştekinin kovuşturma aşamasında sanığın “sizi öldürürüm şeklinde sözler söylemediğini, sadece bunu sizin yanınızda bırakmayacağım” dediğini belirterek kendilerini tehdit ettiği şeklindeki anlatımları ve dosya kapsamı karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 106/1 maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle aynı Kanun’un 106/1. maddenin 1. cümlesinin uygulanması,
Kabul ve uygulamaya göre;
b) Sanık hakkında TCK’nin 106/1-1. cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayımı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanık hakkında TCK’nin 106/1-1 ve 43/2. maddesi yollaması ile 43/1. maddeleri gereği verilen, “7 ay 15 gün” hapis cezasından TCK’nin 29/1. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılırken “5 ay 18 gün” hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak “5 ay 19 gün” hapis cezasına, TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken “4 ay 20 gün” hapis cezası yerine yapılarak “4 ay 21 gün” hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında hükmolunan hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas alınan tam gün sayısı belirtilmeksizin “2.8000 TL adli para cezası yerine “2.820 TL” adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
4) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğuna dair … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14/12/2015 tarih ve 3110 sayılı raporuna ve sanığın eylemi sonucunda müştekinin yüzünde sabit iz oluşmaması nedeniyle TCK’nin 87/1-c maddesinin uygulanmasına yer olmadığı şeklindeki kabule karşın, sanığın temel cezasının 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.