YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6103
KARAR NO : 2021/6759
KARAR TARİHİ : 13.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahalli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sadece müşteki sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün temyiz edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarih, 2011/842 Esas- 2012/100 sayılı kararı ve 08.05.2012 tarih, 2011/449 Esas ve 2012/186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; kasten yaralama suçunun maddi zarara neden olan suçlardan olması, müştekinin şikayetçi olduğunu ve suçtan zarar gördüğü, dosya kapsamında da sanığın müştekinin zararını giderdiğine dair bir bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c maddesindeki “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” objektif koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle tebliğnamenin (3) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
1) Sanığın mağduru TCK’nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan beyzbol sopası ile yaraladığının mağdur beyanı ve yaralanmasına ilişkin alınan rapordan anlaşılmasına rağmen sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
2) Taraflar arasında trafikte araç kullanma sırasında çıkan tartışma sırasında sanığın beyzbol sopasıyla mağduru yaraladığı olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul
edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari hadden (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken; (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
3) 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilerek infaz edilmesine” dair ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.