Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/6376 E. 2021/14023 K. 10.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6376
KARAR NO : 2021/14023
KARAR TARİHİ : 10.11.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : 1) Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2019 tarih ve 2017/585 Esas – 2019/421 Karar sayılı kararı ile; TCK’nin 81/1, 35/2, 53/1, 63/1, 54/1. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına mahkumiyet,
2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35/2, 53/1, 63, 54/1. maddeleri gereğince “13 yıl” hapis cezasına mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2020 tarih ve 2019/2979 Esas – 2020/1442 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2020 tarih ve 2019/2979 Esas – 2020/1442 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2020 tarih ve 2019/2979 Esas – 2020/1442 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, müvekkili olay yerinde olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, teşhisin sağlıklı olmadığına, dosyası tefrik edilen asıl faillerin ateş etmelerinden ötürü iştirak nedeniyle müvekkilinin sorumlu tutulamayacağına, meçhul şüphelilerin müvekkilini beraat ettirmesi mümkün olduğundan tefrik kararının usule ve hukuka aykırı olduğuna, kastının yaralama olduğuna, fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.