Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/6459 E. 2021/2204 K. 23.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6459
KARAR NO : 2021/2204
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER :1-Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair; Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2016 gün ve 2015/359 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararı
2- İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/02/2017 gün ve 2017/150 Esas, 2017/168 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 19/04/2018 tarih, 2018/1601 Esas ve 2018/1907 sayılı kararı sanık … hakkında mağdur …’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm bakımından verilen esastan red kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 07/02/2019 tarih KD–2019/4024 sayılı itirazname ile;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’in mağdur …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusu ile ilgili olarak, Dairemizin 19/04/2018 tarih, 2018/1601 Esas ve 2018/1907 karar sayılı kararı ile temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine dair verilen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin süresinde olduğu gerekçesiyle itirazda bulunulduğu, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görüldüğünden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 19/04/2018 tarih, 2018/1601 Esas ve 2018/1907 karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/02/2017 tarih 2017/150 E 2017/168 K sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdur …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyetine ilişkin kararla ilgili, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden inceleme yaparak verdiği esastan red kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın aksi sabit olmayan savunmalarında mağdurun kendisine küfür ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz taleplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/02/2017 gün ve 2017/150 esas, 2017/168 karar sayılı hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.