YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6778
KARAR NO : 2021/7305
KARAR TARİHİ : 21.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar …, … ve Akkız hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık … hakkında katılanlar İlhan ve …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında müşteki …’ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 86/3-a-b-e maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapıldığında cezanın “1 yıl 15 ay” yerine “2 yıl 3 ay” olarak belirlenmesi, yine bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 87/3. maddesi gereğince (1/6) oranında artırım yapıldığında cezanın “1 yıl 19 ay 15 gün” yerine “2 yıl 7 ay 15 gün” olarak belirlenmesi ve yine bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın “1 yıl 14 ay 7 gün” yerine “2 yıl 2 ay 7 gün” olarak hatalı hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında TCK’nin 86/3-a-e maddesinin uygulandığı fıkradan “2 yıl 3 ay” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 15 ay” ibaresinin eklenmesi, yine TCK’nin 87/3. maddesinin uygulandığı fıkradan “2 yıl 7 ay 15 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 19 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi ve yine TCK’nin 62. maddesi uygulanarak sonuç cezanın bulunduğu fıkradan “2 yıl 2 ay 7 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 14 ay 7 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.