YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7201
KARAR NO : 2021/11148
KARAR TARİHİ : 24.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık …’ın, katılan …’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı Kararı ve 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2)Sanık …’in, müşteki Ramazan’ı kasten yaralama ve hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 251/8. maddesine göre “Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki hükmü karşısında, TCK’nin 125/4. maddesi gereğince ”Alenen Hakaret” suçunun basit yargılama usulü kapsamı dışında bulunduğu ve TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen ”Basit Kasten Yaralama” suçununda alenen hakaret suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle kapsam dışında olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3)Sanık …’in, katılan …’ı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın eyleminin, TCK’nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin ”223/2-d” maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm kısmında uygulama maddesinin CMK’nin ”223/2-e” olarak hatalı gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm kısmının (A). fıkrasınında yer alan ”223/2-e” ibaresinin çıkarılarak yerine “223/2-d” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.