YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7243
KARAR NO : 2021/5007
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beraate, mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında mağdur …’i silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, CMK’nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranların haklarını ortadan kaldırmayacağından, mağdur …’ın temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık … hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Kovuşturma aşamasında 17.05.2012 tarihli duruşmada sanık … hakkında şikayetçi olmasına rağmen, davaya katılmak istemediğini beyan eden mağdur …’ın 5271 sayılı CMK’nin 237-243. maddelerine uygun olarak katılan sıfatı olmadığından, CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunmayan mağdur …’ın temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3)Sanık …’in müşteki …’ü kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alınan ilam hükümde gösterilmemiş ise de, sanığın adli sicil kaydında görünen tek ilam olan Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2001 tarihinde kesinleşmiş, 21.06.2001 tarih ve 2000/760 Esas – 2001/141 Karar sayılı ilamına konu 765 sayılı TCK’nin 497/2. maddesi kapsamındaki gasp suçunu işlendiği tarihte on sekiz yaşından küçük bulunması karşısında, TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, sanığın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezası seçilmek suretiyle cezalandırılmasına ve hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
b)Sanık …’in aşamalarda değişiklik göstermeyen müşteki sanık …’ın bıçakla üzerine yürümesi üzerine tokat atmak şeklindeki eylemini kendisini savunmak için gerçekleştirdiği iddiası, bunu kısmen doğrulayan tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin tartışmasız bırakılması,
c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme gibi BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.