Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/7420 E. 2021/6870 K. 14.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7420
KARAR NO : 2021/6870
KARAR TARİHİ : 14.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.11.2015 yerine 02.02.2016 olarak yazılması,
2) Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29. maddeleri uyarınca belirlenen “1 yıl 15 ay” hapis cezası üzerinden TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulandığında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın “1 yıl 10 ay 15 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 12 ay 15 gün” hapis cezası olarak tespit edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
3) Kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden; güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca ilamı bulunmayan sanık hakkında, tekerrüre esas olduğu kabul edilen … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2013 tarihli ve 2012/364 Esas – 2013/52 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK’nin 85/2. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama ve taksirle öldürme suçuna ilişkin olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 58/4. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanamayacağının gözetilmemesi,
4) Hapis cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, katılan ve vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerye 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.