Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/757 E. 2021/6295 K. 07.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/757
KARAR NO : 2021/6295
KARAR TARİHİ : 07.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanığın EFOR AVM isimli yerde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığının anlaşılması karşısında, 5188 sayılı Kanun’un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlayıp tamamlamadığı ve aynı Kanun’un 11. maddesi uyarınca Valilikten çalışma izni alıp almadığı da araştırılarak, sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-d maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaması,
b)Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi uyarınca, TCK’nin 86/2, 86/3-d, 62. maddeleri gereği hükmolunan 5 ay hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, verilen cezasının, TCK’nin 50/1-f maddesi gereğince 5 ay süreyle kamuya yararlı işte çalıştırma seçenek tedbirine çevrilmek suretiyle TCK’nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.