YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7844
KARAR NO : 2021/10662
KARAR TARİHİ : 16.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın, eski hale getirme ve temyiz talebi yönünden hükmün incelenmesinde;
Sanığın, 20.12.2013 tarihli dilekçesinde, yokluğunda verilen kararın kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, bu nedenle infazının durdurulmasını talep ettiği, sonrasında değişik tarihlerde ve son olarak verdiği 18.06.2018 tarihli dilekçelerin mahiyeti itibariyle eski hale getirme ve temyiz istemli olduğu, CMK’nin 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın savunmasında belirttiği adreste 01.03.2013 tarihinde eşi olan mağdura tebliğ edildiği, mahkemece bu tebligatın usulüne uygun yapılmadığı değerlendirilerek “tebligatın eşine yapılmaması şerhiyle” 19.03.2013 tarihinde bu sefer komşusunun, sanığın çarşıya gittiğini beyan etmesi üzerine muhtara yapıldığı, aynı şekilde çıkarılan 3. tebligatın da yine komşusunun, sanığın işe gittiğine ilişkin beyanı üzerine 28.03.2013 tarihinde muhtara yapıldığı anlaşılmakla, sanığın, yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanığın, 6763 sayılı CMK ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’dan yararlanma talebi yönünden hükmün incelenmesinde;
Sanığın, 18.01.2017 tarihli dilekçesi ile, 6763 sayılı CMK ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’dan yararlanma talebine ilişkin Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.01.2017 tarih, 2012/723 Esas ve 2013/48 Karar sayılı ek kararı
ile, “6763 sayılı Yasa’nın sanık lehine yeni bir düzenleme getirmediği” gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, bu ek karara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu anlaşıldığından, itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.