YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8281
KARAR NO : 2021/12642
KARAR TARİHİ : 22.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık … hakkında müştekiler … ve …’e karşı mala zarar verme ile sanık … hakkında müşteki …’e karşı hakaret eylemleri nedeniyle açılan kamu davaları hakkında herhangi bir hüküm kurulmamış ise de mahkemesince zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1) Sanık …’un temyiz sebepleri hakkında yapılan incelemede :
Sanığın, usulüne uygun biçimde 12.02.2016 tarihinde kendisine tefhim olunan kararı, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.04.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, süreden sonraki temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında müştekiler … ve …’e karşı kasten yaralama eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında müşteki …’e karşı hakaret eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarları, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanık … hakkında müşteki …’e karşı kasten yaralama ve hakaret
eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz merciince de gereğine tevessül edildiği anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen hükümlerin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
4) Sanık … hakkında müştekiler … ve …’e karşı kasten yaralama eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
14.07.2021 tarih 31541 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 251. maddesine eklenen “175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35 ve 29. maddeleri gereği hükmolunan “3 ay 11 gün” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken “2 ay 24 gün” yerine hesap hatası yapılarak “3 ay 22 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
b) Sanığın, sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderinin kendi payı oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin cezalandırılmalarına hükmedilen sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesinde yer alan “İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkum edilmiş olanlara, sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilir.” hükmüne aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
5) Sanık … hakkında müşteki Ayten’e karşı mala zarar verme eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
a) İçerik olarak ve tekerrüre esas alınan ilamdan da anlaşılacağı üzere sanık …’un müşteki Ayten’e karşı işlediği mala zarar verme suçundan hüküm kurulmasına rağmen, sanığın isminde maddi hata yapılarak sanık … hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, ayrıca mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi yerine TCK’nin 86/2. maddesinin hüküm fıkrasında
belirtilmesi suretiyle hükümde karışıklığa yol açılarak 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
b) Sanık … hakkında TCK’nin 151/1. maddesine göre hükmedilen mala zarar verme suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayımı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanık …’un adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Vakfıkebir Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05/06/2013 tarih, 2013/56 Esas ve 2013/271 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı fakat sanığın güncel adli sicil kaydında bulunan Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2014 tarih, 2013/216 Esas ve 2014/169 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK’nin 106/2-a maddesi uyarınca silahla tehdit suçundan verilen “1 yıl 8 ay” hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
d) Sanığın, sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderinin kendi payı oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin cezalandırılmalarına hükmedilen sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesinde yer alan “İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkum edilmiş olanlara, sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilir.” hükmüne aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.