Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/8613 E. 2021/9897 K. 07.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8613
KARAR NO : 2021/9897
KARAR TARİHİ : 07.06.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Sanık …’ın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık …’in öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine dair
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafii, katılan vekili

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,
a) Mahkemece sanığın katılanı hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralama eylemini niteliği tespit edilememiş ise de silahtan sayılan cisimle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi, katılanın soruşturmada kolluktaki beyanında sanığın elindeki bir cisimle, yargılamadaki beyanlarında ise sanığın sopa ile kendisini yaraladığını bildirmiş olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereği belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,
b) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.