YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8762
KARAR NO : 2021/10637
KARAR TARİHİ : 16.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak;
1) Hüküm tarihinde Sincan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık …’ın sorgusunda duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, son duruşmada hazır bulundurulmadan veya SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılımı sağlanmadan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,
2) Oluşa ve dosya içeriğine göre; aralarında husumet bulunan sanıkların silahla ateş etmekten ibaret eylemlerinin belli kişilere karşı olması hususu göz önüne alındığında, olayın gelişim şekli üzerinde durularak, haksız tahrik hükümleri de dikkate alınmak suretiyle, sanık …’ın eyleminin TCK’nin 44. maddesi yollamasıyla TCK’nin 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu ve sanık …’un eyleminin ise bir bütün halinde kasten yaralama suçunu suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeksizin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
3) Sanık … hakkında … 8. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 18.03.2018 tarih ve 2007/805 Esas – 2008/119 Karar, sayılı ilamının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;
4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5)Hüküm başlığında suç tarihinin “07.09.2014” yerine “2014” olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 16.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.