YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9003
KARAR NO : 2021/11956
KARAR TARİHİ : 08.09.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri gereği 5 yıl 10 ay hapis cezası ile mahkumiyet ve tekerrüre dair.
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, 03/11/2020 tarihli hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının, huzurunda usulüne uygun şekilde tefhim olunan hükme karşı, 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 24.11.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, tefhim edilen hükümde kanun yoluna başvuru süresi ve merciine ilişkin olarak herhangi bir yanıltmanın da bulunmadığı anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay 3.(Kapatılan) Ceza Dairesinin, 24/10/2019 tarihli, 2019/11122 Esas ve 2019/19435 Karar sayılı bozma ilamı, dosya arasında mevcut … Cumhuriyet Başsavcılığınca “tehdit” suçundan yürütülen soruşturma neticesinde tanzim olunan 14/10/2014 tarihli, 2014/132402 Soruşturma numaralı “kovuşturmaya yer olmadığına” dair karar ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan delillerin karar yerinde incelenmesiyle, suç vasfının tayininde, suçun sübutunun kabulünde, teşebbüse, haksız tahrike ve takdiri indirim sebeplerine dayalı cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecelerinin takdiriyle ulaşılan vicdani kanaatin dosya kapsamına uygun şekilde gerekçelendirilmesi suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verildiğine ve suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.