YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/923
KARAR NO : 2021/1642
KARAR TARİHİ : 17.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan … vekilinin 08.05.2018 havale tarihli dilekçesi ile; sanık … hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini belirtmiş olup, 17.06.2016 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiğini açıkça belirttiği, ancak sanık … müdafinin 19.07.2016 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sadece sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğini belirttiği, bu nedenle sanık … müdafiinin temyiz isteminin sadece kasten yaralama suçundan sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde,
1) Katılan … vekilinin sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Davadan feragate yetkisi bulunan katılan … vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, 08.05.2018 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi ile sanık … hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması karşısında, katılma kararının hükümsüz kalması ve 5271 sayılı CMK’nin 237. maddesine göre …’ın katılan sıfatını kaybetmesi nedeniyle katılan vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmaması sebepleri ile; sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … müdafiinin sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, 5271 sayılı CMK’nin 231/6-b maddesi uyarınca “Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” gerekmekte olup, hükümde “sanığın geçmişteki hali, suç işleme eğilimi ile ileride suç işlemekten çekineceği yönünde mahkemece olumlu kanaate varılmadığı” gerekçesi ile CMK’nin 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi karşısında, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Tarafların olay günü gittikleri AVM’nin kapalı otoparkında, mağdur …’ın aracını park ederken sanık …’ın eşi tanık …’in aracından inmesi ve mağdur …’ın da aracının arka sağ kapısını duvara sürtmesi meselesinden çıkan tartışma sonrası mağdurun yaralandığı olayda, olayın başlangıcı ve gelişimi hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu görüldüğünden, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.