YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9900
KARAR NO : 2021/11320
KARAR TARİHİ : 28.06.2021
Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk …’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/193 Esas, 2020/324 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın basit yargılama usulü yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/833 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.03.2021 tarihli ve 2021/2513 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2021 tarihli ve 2021/40514 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Kanun’un 251/7. maddesinde yer alan, “Basit yargılama usulü, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik hâlleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında basit yargılama usulünün uygulanamayacağı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun’un 251/7. maddesinde yer alan, “Basit yargılama usulü, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik hâlleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince basit yargılama usulünün uygulanması mümkün olmadığı halde itirazı bu nedenle kabul eden mercii kararında isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/833 değişik iş sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.