YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10017
KARAR NO : 2023/1771
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/874 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci
fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/874 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2020/3154 Esas, 2020/9241 Karar sayılı kararı ile “sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2020/566 Esas, 2021/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç kastının olmadığına ve vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve mağdurun yanlarında tanık … bulunduğu halde mağdurun aracıyla gezdikleri sırada tartışmaya başladıkları, mağdurun arabayı durdurduğu ve sanığın dışarı çıkartmaya çalıştığı, bu sırada da sanığa yumruk attığı, sonrasında sanığın bıçakla mağduru karnından yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3. Ünye Devlet Hastanesinin,
a. 16.10.2015 tarihli raporuna göre, mağdurun, karın sağ alt kadranda 2,5 cm uzunluğunda 1 cm genişliğinde içinden yağ dokunun çıktığı aktif kanayan lezyon bulunduğu, yaralanmanın, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte bulunduğu
b. 16.10.2015 tarihli diğer raporuna göre, sanığın, burun kökünde sıyrık bulunduğu, yaralanmanın, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte bulunduğu tespit edilmiştir.
4. Tanık beyanı, kollukça tutulan tutanaklar, adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında mağdurun adının bulunmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine muhalefet edilmesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.
2. Olay ve Olgular başlığı altında sayılan delillerden anlaşılacağı üzere, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Olaylar ve olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafındaki anlatım, bozma ilamı, taraf beyanları ve adlî muayene raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın elinde bulunan bıçağı iradi olarak mağdura doğru sallamak üzere kesiye neden olduğu anlaşıldığından, Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu kasten işlediği hususundaki yaptığı değerlendirmede hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2020/566 Esas, 2021/682 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.