Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10056 E. 2023/715 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10056
KARAR NO : 2023/715
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Esastan Ret

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/1112 Esas, 2022/6844 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2022 tarihli ve KD-2018/13221 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 … maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 … maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
A. Katılan … ile sanıklardan Kenan arasında önceye dayalı bir uyuşmazlık olduğu, olay günü katılanlar … ve…’ın çay ocağında oturdukları sırada sanık …’ın dışarıdan geldiği ve … ile aralarında bir tartışma çıktığı, çıkan tartışmada katılan …’un küfür ettiği ve Kenan ile aralarında karşılıklı küfürleşme olduğu, sanık …’ın dışarı çıktığı ve kısa bir süre sonra yanında diğer sanık … ve bir kaç kişi ile birlikte tekrar katılanların bulunduğu yere geldikleri, sanık … ile katılan … arasında kavga başladığı, sanık …’ın sopa ile sanık …’in ise bıçakla mağdurlar … ve…’ı yaraladıkları anlaşılmakla sanıklar Kenan ve Adem hakkında katılanlar … ve…’a yönelik haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümler kurulduğu belirlenmiştir.

B. Olayın birinci aşamasında sanık …’ın öncesinde aralarında husumet bulunan katılan … ile karşılaşması üzerine katılanın sanık …’a küfür ettiği, karşılıklı küfürleşmeden sonra sanığın olay yerinden ayrıldığı ve bir süre sonra yanında sanık … ile birlikte tekrar olay yerine geldikleri, katılanlar … ve…’a yönelik sanık … sopayla sanık … ise bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, sanık … ile aralarında yakın bir akrabalık ilişkisi bulunmayan sanık … yönünden haksız bir hareket veya eylemin bulunmadığı, sanık …’a yönelik olarak ise katılan …’ın haksız bir hareket veya eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık …’ın katılan …’a yönelik, sanık …’in ise katılanlar … ve…’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 … maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/1112 Esas, 2022/6844 Karar sayılı onama ilâmının sanık … hakkında katılanlar … ve…’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden KALDIRILMASINA, diğer yönlerinin aynen korunmasına,

3. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/1031 Esas, 2017/1066 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği,

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca … 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.