YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10090
KARAR NO : 2023/3077
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında katılan …’ya yönelik hakaret ile katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında katılan …’ya yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/99 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Katılan …’ya yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.600 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Katılan …’ya yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 … maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 52 nci maddesi uyarınca 2.100 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 2.400 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ,karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; sübut, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Tarafların akraba oldukları, olay günü katılanlar … ile …’nın yurtdışına dönecek olmaları nedeniyle vedalaşmak amacıyla anneleri …’nin bakımı ile ilgilenen sanık …’in evine gittikleri, …’in evde bulunmaması nedeniyle onu bekledikleri sırada …’in eve geldiği ve taraflar arasında anneleri …’nin bakımı ile ilgili aralarında tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında …’in …’ya hitaben iddianame ve beyanlarda geçtiği üzere onun … ve şeref ve saygınlığı rencide edecek şekilde hakarette bulunduğu, sonrasında yine …’in …’ya suçta kullanılan ancak ele geçirilemeyen ve silahtan sayılan hortum ile yaraladığı, …’nın da …’e hitaben “pezevenk” şeklinde hakaret ederek onun şeref ve saygınlığını rencide ettiği ve tırnakları ile …’in yüzünü doktor raporunda belirtildiği üzere çizerek yaraladığı bu olaylar sırasında …’in katılan …’nin onları ayırmaya çalışırken kolundan sıkarak tutmak suretiyle darp ettiği olayda, sanık … hakkında katılan …’ya yönelik silahla kasten yaralama ve hakaret, katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan anlatımları, katılanlar hakkında düzenlenen adlî muayene raporları ve tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın …’ya yönelen yaralama eyleminin sübut bulduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık hakkında katılan …’ya yönelik hakaret ile katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Katılan …’ya Yönelik Silahla Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/99 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.