Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10165 E. 2023/1853 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10165
KARAR NO : 2023/1853
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/712 Esas, 2019/96 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2019/3123 Esas, 2021/1984 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının, kabulü ile … 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/712 Esas, 2019/96 Karar sayılı kararının hüküm kısmının A ve B bentlerinin kaldırılmasına, yapılan duruşmalı inceleme neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.10.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,
Öldürme ve yaralama kastı bulunmadığından suçun taksirle işlendiğine, eksik incelemeye, meşru savunma koşullarının oluştuğuna,

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri,
Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay tarihinde sanık … ile temyiz dışı katılan … arasında omuz atma meselesi nedeniyle münakaşa yaşandığı, aynı gün akşam saat 21.00 sularında katılanlar …, …, tanık …’in kıraathanede oyun oynadıkları sırada sanığın aynı yere gelmesi üzerine önceki tartışmayı konuşmak maksatlı dışarı çıktıkları, kıraathane önünde katılan … ile sanık … arasındaki münakaşanın kavgaya dönüştüğü, sanığın arbede esnasında yanında bulunan bıçak ile katılanı göğüs bölgesinden yaraladığı, sanık her ne kadar temyiz dışı katılan … tarafından kahvehaneden temin edilen balta ile kovalanmış ise de; olay yerine iki kere geri dönerek ilk gelişinde …’i alın bölgesinden yaraladığı, ikinci gelişinde ise olay yerinde bulunan vatandaşların hastaneye yetiştirmeye çalıştıkları katılan …’e saldırarak kolluk ekiplerinin müdahale etmesi neticesinde olayın son bulduğu anlaşılmıştır.
2. Katılan ve tanıkların aşamalarda istikrarlı beyanları, sanık savunmaları, 12.01.2018 tarihli olay ve muhafaza altına alma tutanağı, … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.04.2018 tarihli raporu, sanığın güncel adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Suç vasfının tayini ve kastın bölünmezliğinin tartışılması açısından duruşma açılmasına karar verildiği, suç vasfı yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, isabetsizlik

görülmemekle birlikte suçun işleniş şekli ve özelliği, sanığın kastının yoğunluğu, doğan tehlikenin katılan bakımından ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi gereğince sanık hakkında takdiren ve teşdiden 11 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, kabul edilen oluşa göre ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanmasına, sanığın durulmadaki hali lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak neticeten 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Teşebbüse Yönelik
Sanığın yaşadığı münakaşa esnasında üzerinde bulunan bıçak ile adli rapor bulgularına göre; katılanı, ”toraksa nafiz olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek” şekilde yaralandığı, olayda 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek olaya uygun makul bir ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Suç Vasfına, Eksik İncelemeye, Meşru Savunma Koşullarının Oluştuğuna Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden:
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın hukuki durumunun şüpheye yer vermeyecek şekilde hüküm kurmaya ve denetime elverişli adli tıp kurumu raporları ile şekilde belirlendiği, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında; sanığın silahsız katılana göğüs bölgesinden saldırarak yaralayıp ani gelişen olayın ardından öldürme kastı devam ettiğinden tekrar olay yerine gelerek yeniden saldırdığının kolluk tutanakları ve tanık beyanlarından anlaşılması nedeniyle anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Suç Vasfına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden:
Suçta kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaralamanın ağırlığı, sanığın, eylemini gerçekleştirdikten sonra balta ile kovalanmasına karşın olay yerine iki kez geri dönerek katılana tekrar saldırıp bu suretle açıkça öldürme kastının yoğunluğunu ortaya koyduğu eylem sırasında ve sonrasındaki davranışları, kolluk görevlilerinin olay yerine gelmesi ile sanığın kontrol altına alındığı

gözetilirse engel halin varlığı birlikte değerlendirildiğinde; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığından anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2019/3123 Esas, 2021/1984 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.