YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10260
KARAR NO : 2023/2007
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2014/88 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2014/88 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2021/1608 Esas, 2021/2882 Karar sayılı kararı ile sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; katılana sopa ile vurduğuna ilişkin delil olmadığına, haksız tahrik indiriminin daha fazla yapılması gerektiğine, katılanın yüzünde sabit iz kalmadığı halde bu nedenle cezalandırılmasının hatalı olduğuna ve vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın akraba oldukları, katılanın olay günü büyükbaş hayvanlarını sulamaya götürdüğü sırada hayvanlardan bir tanesinin sanığın bahçesinde bulunan garaja girmeye çalışması üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, katılanın sanığa “Girdiyse ne oldu, bahçene zarar mı verdi” demesi üzerine sanığın, sopa ile katılanın kafasına vurması sonucu sağ frontoparietal(alın ve duvar kemiği) bileşkede yaklaşık 7 cm uzunluğunda künt bir cisimle yapılmış izlemini veren açık yara meydana geldiği, Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.01.2016 tarihli adli tıp raporunda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğunun tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan ikrara yönelik savunması, katılan ve tanık beyanlarından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmıştır.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın, katılana sopa ile vurduğuna ilişkin delil olmadığına, haksız tahrik indiriminin daha fazla yapılması gerektiğine, katılanın yüzünde sabit iz kalmadığı halde bu nedenle cezalandırılmasının hatalı olduğuna ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Sanığın, katılana sopa ile vurarak yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaraladığının, sanığın soruşturma aşamasında alınan ikrara yönelik savunması, katılan ve tanık beyanları ile Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.01.2016 tarihli adli tıp raporu ile saptandığı, katılanın yaralanmasına ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın hayvanlarının sanığın bahçesine girmesi şeklinde gerçekleşen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşılmış olup hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/147 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.