Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10382 E. 2023/3048 K. 11.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10382
KARAR NO : 2023/3048
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

… 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/618 Esas, 2015/558 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 42 nci maddesinin birinci fıkrasındaki “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtaya ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında bildirdiği ve bilinen en son adresinin aynı zamanda mernis adresi olduğu, yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık adına mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle muhtara tebliğ edildiği görülmüş olup, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası ve Tebligat Kanun’un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30 uncu ve 31 inci

maddelerine göre sanığın mernis adresinde oturup oturmadığı veya mernis adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre işlem yapılarak tebliğ evrakının muhtara teslim edilmesi nedenleriyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmış ancak sanığın 30.09.2020 tarihinde hükmün uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle talepte bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın 30.09.2020 tarihinde tebliğe muttali olduğunun anlaşıldığı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.10.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/618 Esas, 2015/558 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden eski hale getirme talebinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.