Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10448 E. 2023/2335 K. 26.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10448
KARAR NO : 2023/2335
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten Yaralama, Hakaret, Tehdit
HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli 2018/291 Esas 2018/523 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2018 tarihli 2018/291 Esas 2018/523 Karar sayılı kararı ile;
a)Hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin Esas No: 2022/10448

üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c-son) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.
b)Kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
c)Kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
d)Tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2…. Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.10.2020 tarihli 2020/79 Esas 2020/94 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören Kurum vekili, katılan sanık … vekili, Cumhuriyet Savcısı ve mağdur sanık …’in istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli 2018/291 Esas 2018/523 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği atılı suçlara karşı temyiz yolu açık olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE
1. Hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm yönünden;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Kasten yaralama ile tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın

temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde
görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli 2018/291 Esas 2018/523 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.