YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10469
KARAR NO : 2023/1494
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 Tarihli ve 2016/276 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve

53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 Tarihli ve 2016/276 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 Tarihli ve 2021/7219 Esas, 2021/5468 Karar sayılı kararı ile iddianamede talep edilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2021 Tarihli ve 2021/389 Esas, 2021/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri uzlaştırmaya ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile sanığın sevgili oldukları, daha sonra anlaşamayarak ayrıldıkları, olay tarihinde bir araya gelen katılan ile sanığın kıskançlık yüzünden tartıştıkları, tartışma sırasında sanığın elleri ile vurmak sureti ile yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın, katılanın ve tanığın beyanları tespit edilerek dosya arasında alınmış, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Uzlaştırma
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkralarında düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının b bendinin 1 numaralı alt bendi gereği uzlaşmaya tabi olmadığı, Mahkemece, kanunen uzlaştırma müessesesinin uygulanmasına engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2021 Tarihli ve 2021/389 Esas, 2021/523 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.