Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10482 E. 2023/683 K. 27.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10482
KARAR NO : 2023/683
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkûmiyet

1. Mahkemece sanıklar … ve … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın da 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmakla mezkûr suça ilişkin kararların, temyiz yoluna tabi olmadığı belirlenmiştir.

2. Sanık … ve katılan sanık … hakkında Veysel’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu

maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/193 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararları ile katılan sanık … ve sanık … hakkında Veysel’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/193 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararlarının, katılan vekili ile katılan sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/3666 Esas, 2018/18221 Karar sayılı kararı ile özetle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca ek savunma hakkı tanınmaksızın 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/14 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararları ile katılan sanık … ve sanık … hakkında Veysel’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Katılan sanık ve sanığın atılı suçu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
4. Katılan sanık ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanan haksız tahrik indiriminin yetersizliğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Olay günü Doğan ve Kaçgan soy isimli iki aile arasında her iki aileye mensup çocukların birbirleriyle kavga etmesi nedeniyle çıkan tartışmada katılan sanık … ve sanık …’in katılan Veysel’i birlikte yaraladıkları, katılan sanık ve sanığın eylemi neticesinde katılanın, sol zigomatik bölgede ve maksillerde hayat fonksiyonlarına etki derecesi ağır (4) derece kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

2. Katılan sanık ve sanık, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönünde savunma yapmışlardır.

3. Katılan, her aşamada kalabalık grup tarafından yaralandığını, katılan sanık …’un kafasına demir sopa ile vurduğunu beyan etmiş, temyiz dışı sanık …’ın anlatımlarının katılan beyanı ile uyumlu olduğu görülmüştür.

4. Katılan sanık ve sanığın eylemleri neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Niğde Devlet Hastanesi’nde görevli Adlî Tıp Uzmanınca tanzim olunan, 07.07.2014 tarihli, sol göz altında 3×4 cm.’lik ödem, 3 cm.’lik kesik, frontoparietal alanda 3 cm.’lik kesik, sol parietalde 4 cm.’lik kesik, sol zigomatik arkada ayrıksız kırık, sol maksiller sinüs ön ve lateral duvarında ayrıklı kırıklar mevcut olduğu, yaralanmanın basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin ağır (4) derece olduğu ve yüzde sabit ize niteliğinde olduğu görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Kolluk güçlerince soruşturma aşamasında tanzim olunan fotoğraf teşhis tutanakları dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Taraflar arasında karşılıklı meydana gelen kavga sırasında;
a) Katılan sanık …’un adlî muayene raporunun içeriğine göre burunda 1 cm kesi, sol göz altında 2 cm.’lik kesi, alında 5 cm.’lik kesi, sol parietalde 3 cm.’lik kesi, sağ parietalde 3 cm.’lik kesi, oksipitalde 5 cm.’lik kesi ve hematom, sol dirsekte 2 cm.’lik kesi, sağ dirsekte ekimoz, her iki dizde ekimozlar şeklinde tarif edilen yaralanmasının temyiz dışı sanıklar … ve … tarafından yapıldığının kabul edildiği, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmıştır.
b) Sanık …’in adlî muayene raporunun içeriğine göre alında 5 cm.’lik, sol parietalde 3 cm.’lik kesik, sol omuz, sol dirsek ve sol dizde ekimoz şeklinde tarif edilen yaralanmasının temyiz dışı sanıklar … ve … tarafından yapıldığının kabul edildiği, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı öncesi adı geçen sanıklar hakkında kurulan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin miktar itibarıyla kesin nitelikte oldukları tespit edilmiştir.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgileri verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek katılan sanık ile sanığa ek savunma hakkının verilmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar … ve … Hakkında Katılan Sanık …’a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Sanık … ve Sanık … Hakkında Katılan Veysel Kaçgan’a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararları Yönünden
1. Beraat Kararı Yönünden
Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile katılanın beyanı ile uyumlu adlî muayene raporu, temyiz dışı sanık … A.’nın beyanları karşısında katılan sanık ve sanığın üzerlerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, haklarında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Eksik İnceleme ile Hüküm Kurulduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Katılan sanık ve sanığın üzerlerine atılı suçlamayı inkâr ettikleri anlaşılmış ise de katılan beyanları, katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları, temyiz dışı diğer tarafların anlatımları karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Temel Cezanın Belirlenmesine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Katılan sanık ve sanığın birden fazla nitelikle hâl ihlâline neden olacak şekilde yaralama eylemini işledikleri olayda, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanıkların kasıtlarının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak haklarında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Haksız Tahrik Yönünden
Katılanın ailesi ile aynı aileye mensup olan katılan sanık ve sanığın aile grupları arasından çocukların kavgası nedeniyle tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılanın da yaralandığı anlaşılmakla; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği gözetilerek şüpheli kalan bu hâl nedeniyle katılan sanık ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği asgari oranda (¼) haksız tahrik indirimi uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanıklar … ve … Hakkında Katılan Sanık …’a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Gerekçe başlığı altında (A) bendinde açıklanan nedenle katılan sanık … müdafiinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Katılan Sanık … ve Sanık … Hakkında Katılan Veysel Kaçgan’a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararları Yönünden
Gerekçe başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenlerle Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/14 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararlarında katılan sanık … ve sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.