Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10499 E. 2023/2203 K. 25.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10499
KARAR NO : 2023/2203
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.03.2021 tarihli ve 2020/1035 Esas, 2020/3452 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Çocuk Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/240 Esas, 2019/752 Karar sayılı kararı ile, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlenmesi ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/1035 Esas, 2020/3452 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden istinaf incelemesi yapıldığı, kasten yaralama suçu yönünden ise kararın kesin nitelikte olduğu ve istinaf başvurusunda bulunulmaması nedeniyle bu yönde bir karar bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca“temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükümleri istinaf ettiği ve bu hükümler yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verildiği, ancak kasten yaralama suçu yönünden istinaf başvurusu bulunmadığından herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/1035 Esas, 2020/3452 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.