YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10529
KARAR NO : 2023/1463
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/265 Esas, 2016/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/265 Esas, 2016/169 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2020/16043 Esas, 2021/1853 Karar sayılı kararı ile ek savunma hakkı verilmemesi ve TCK’nin 53 üncü maddesinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/158 Esas, 2021/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteği;
Eylemi gerçekleştirmediğinden bahisle sübuta,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdur arasında trafikte çıkan tartışmada sanığın mağduru bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Tanık beyanı dosyada mevcuttur.

3. 18.09.2015 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.

4.İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sübut yönünden
Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de tanık anlatımları, adli rapor, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/158 Esas, 2021/391 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.