Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10552 E. 2023/3044 K. 11.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10552
KARAR NO : 2023/3044
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.03.2021 tarihli ve 2020/374 Esas, 2021/911 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gönen (…) Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 Tarihli ve 2018/801 Esas, 2019/705 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı,

b) Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,
c) Sanık … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,
d) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.03.2021 Tarihli ve 2020/374 Esas, 2021/911 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
b) İlk Derece Mahkemesince Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret, sanık … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçlarından kurulan beraat ve sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca anılan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;
i) Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar,
ii) Sanık … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar,
iii) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a ve c) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.04.2021 Tarihli Ek Kararı sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri
a) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

b) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar yönünden; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
c) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; İlk Derece Mahkemesince uygulanmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5237 sayılı TCK’nin 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanması suretiyle cezanın sanık aleyhine değişitirildiğine, bu nedenle temyizi kabil kararlardan sayılması gerektiğine, sanğın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, adli muayene raporuna, 5237 sayılı TCK’nin 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümler ile sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/374 Esas, 2021/911 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık … müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gönen Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.