YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10595
KARAR NO : 2023/2151
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/399 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/399 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/13730 Esas, 2020/18566 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/261 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden bahisle hakkında beraat kararı verilmesine, haksız tahrik nedeniyle cezasından azami düzeyde indirim yapılmasına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde yol üzerinde oturan inceleme dışı sanık Hamide ile yol üzerinden traktörü ile geçmek isteyen sanık … arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında yanlarında bulunan …’nin oğlu olan katılan …’ın araya girdiği, sanık …’in katılan …’ı elinde bulunan taş ile yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.
3. Katılan her aşamada sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.
4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/13730 Esas, 2020/18566 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, basit yargılama usulü uygulanmış ancak sanık tarafından karara itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan beyanı ile uyumlu adlî muayene raporları karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tarafların olayın başlamasına yönelik birbirlerini suçlayıcı beyanları karşısında ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediğinden asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve öncesinde kasıtlı bir suçtan mahkum edildiği hususları Mahkemece değerlendirilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/261 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.