Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10646 E. 2023/867 K. 07.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10646
KARAR NO : 2023/867
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Yeni doğmuş bebeğini kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2018/490 Esas, 2019/427 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yeni doğmuş bebeğini kasten öldürme suçundan, oy çokluğuyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1899 Esas, 2019/1529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvuruları üzerine katılan Kurum vekilinin sair istinaf nedenlerinin reddi, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararındaki hüküm bentlerinin kaldırılarak yerine sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise atılı suçtan bihakkın tahliyesine ve yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına dair hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1899 Esas, 2019/1529 Karar sayılı kararının, katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/2123 Esas, 2021/8305 Karar sayılı ilâmıyla özetle; karar başlığında suç tarihinin 22.01.2018 tarihinden 5-6 gün öncesi yerine 22.01.2018 olarak yanlış gösterilmesi ile sanık hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1036 Esas, 2021/1183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde oy çokluğuyla aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca sanık aleyhine katılan Kurum lehine vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.11.2022 tarihli ve 2022/9-365 Esas, 2022/685 Kararı ile 03.11.2022 tarihli ve 2019/(Kapatılan)14-293 Esas, 2022/690 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay bozma ilamı ile bölge adliye mahkemesi kararının ortadan kalkması sonucunda bu hükme bağlı olan ilk derece mahkemesi kararının da tamamen ortadan kalktığı ve bozma ilamına uyulmasına karar veren adliye mahkemesince yeniden 5237 sayılı Kanun’un 61 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddelerine göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1036 Esas, 2021/1183 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.

YÖ/TH(…G.)