YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10699
KARAR NO : 2023/2169
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/269 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanık … hakkında mağdur …’ yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c) Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 25 gün hapis ve 80 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
d) Sanık … hakkında mağdur …’ yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
e) Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/269 Karar sayılı kararının sanık … müdafii, sanıklar … ve … tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin 24.02.2021 tarihli ve 2021/591 Esas, 2021/2257 Karar sayılı kararıyla;
“a) Kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hükümler kurulması,
b) Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan ilamın infaz tarihi tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/262 Esas, 2021/439 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanık … hakkında mağdur …’ yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c) Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 25 gün hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
d) Sanık … hakkında mağdur …’ yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
e) Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’un temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığında, şüphe sanık lehine yorumlanıp beraat kararı verilmesi gerektiğine,
Sanık … müdafiinin temyiz sebebi; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığında,
Sanık … müdafiinin temyiz sebebi; atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur sanık … ile tanık … arasında dolmuş duraklarının bulunduğu yerde yan bakma meselesinden ağız münakaşası yaşandığı, aradan bir kaç saat sonra … , …, … ve … bir taraf, … ve … diğer taraf olmak üzere bir araya geldiklerinde kavga olayının meydana geldiği, çıkan kavgada sanık …’un bıçakla …’i basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, sanık …’in ise yumrukla …’u darp ettiği esnada …’in arkadaşı olan sanık …’in tabanca ile ateş ederek …’u diz bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur sanıklar aşamalarda benzer beyanlarda bulunarak atılı suçları inkar etmişler, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları ile olay yeri inceleme ve krokisi tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, İskenderun Devlet Hastanesi’nin 24.06.2014 ve 06.10.2014 tarihli raporlarında, … ve …’ın hayati tehlike neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları tespit edilmiş, … Kriminal Polis Laboratuvarı’nın 02.07.2014 ve 24.07.2014 tarihli uzmanlık raporlarında, ele geçen mermi ve kovanlar ile tabancanın 6136 sayılı Kanun’a aykırı olduğu belirtilmiş, 05.11.2014 tarihli teşhis tutanaklarında, mağdurlar … Çulha ve …’ün olayda silahla ateş edenin sanık … olduğunu teşhis etmişlerdir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar …, … ve … Müdafiilerinin Sübuta İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Oluşa ve tüm dosya kapsamına, mağdur sanıkların aşamalardaki beyanlarına, tanıklar K.B.K., A.B.K., Y.G., Y.K., A.C.’nin ifade tutanaklarına, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanaklarına, … Kriminal Polis Laboratuvarı’nın 02.07.2014 ve 24.07.2014 tarihli uzmanlık raporlarında, …’in ev aramasında ele geçen 14 adet mermi ve olay yerinden bulunan 5 adet kovan ile Baretta marka tabancanın 6136 sayılı Kanun’a aykırı olduğunun belirtilmesine, mağdur …’in hazırlıktaki beyanında, kendisini bıçakla yaralayanın sanık … olduğunu ifade etmesine, mağdur sanık …’un ilk beyanında, …’in yumrukla vurduğunu belirtmesi, 05.11.2014 tarihli teşhisinde ise tabanca ile ateş ederek dizinden yaralayan kişinin … olduğunu belirtmesi karşısında, sanıkların üzerine atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla mahkumiyetlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümlere bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar …, … ve … müdafileri ile sanık …’un yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/262 Esas, 2021/439 Karar sayılı kararında sanıklar …, … ve … müdafileri ile sanık …’un tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.