YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10815
KARAR NO : 2023/2152
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016/675 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun ‘un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016/675 Karar sayılı kararının katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/1834 Esas, 2021/4481 Karar sayılı kararı ile temel ceza belirlenirken orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadığı nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/646 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası (d) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; yüklenen suçun sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, ek savunma hakkı tanınmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk …’nın suça sürüklenen çocuk …’in kardeşi olduğu, olay günü … ile … isimli kişi arasında iş yerinde yaşanan tartışmada …’in …’ya tokat attığı, suça sürüklenen çocuk …’in bunu duyması üzerine iş yerine giderek … ve abisi ile tartıştığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın aynı işyerinde çalışması nedeniyle kavgaya aracı olmaya çalıştığı sırada suça sürüklenen çocuk …’in katılanı bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Katılan suça sürüklenen çocuğun kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında hemotoraksa, pnömotoraksa ve böbrek laserasyonuna neden olan yaralanmalarının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/1834 Esas, 2021/4481 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin son cümlesi uyarınca açıkça ek savunma hakkı tanınmamışsa da, bozma ilamı okunarak beyanlarının alınması ve bu doğrultuda aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca orantılılık ilkesi gereği alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayiniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçuna ilişkin cezanın beş yılın üzerinde belirlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin son cümlesinin tatbik imkanı kalmadığından bu husus eleştiri nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte bulunan adlî muayene raporları karşısında eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/646 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.