YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10846
KARAR NO : 2023/1810
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/43 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/43 Esas, 2016/198 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/16151 Esas, 2020/20088 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca iki kez 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay gecesi saat 23.00 sıralarında sanık … ile inceleme dışı sanıklar … ve …’ın araçla ile katılan …’in işlettiği ve katılan …’ın da misafir olarak bulunduğu iş yeri önüne geldiklerinde sanığın araçtan inerek alkolün de etkisi ile katılan …’in park halindeki aracının kapılarına küçük tuvaletini yaptığı, bu durumu katılanların gördüğü, aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışma esnasında sanığın bıçak ile katılanları yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanların ve olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava doyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Katılanlar hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmalarının yaşamlarını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/16151 Esas, 2020/20088 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, basit yargılama usulü uygulanmış ancak katılan … vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemece lehe hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı konusundaki takdir yetkisinin yeterli, yerinde ve yasal gerekçelerle değerlendirilerek uygulanmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/620 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.