YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11003
KARAR NO : 2023/1482
KARAR TARİHİ : 30.03.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2013 Tarihli ve 2013/92 Esas, 2013/788 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası
uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2013 Tarihli ve 2013/92 Esas, 2013/788 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.11.2015 Tarihli ve 2015/18211 Esas, 2015/33323 Karar sayılı kararı ile sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasına konu cezasının suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 Tarihli ve 2016/29 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 25.04.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
4. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrası gereği sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/550 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, mağdurun kız kardeşi ile evli olduğu, olay günü ailevi sebeplerden çıkan tartışmada sanığın mağduru bıçakla basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkin savunmaları, mağdurun beyanları ile yaralanmasına ilişkin düzenlenen Gaziantep Dr. Ersin Arslan Devlet Hastanesinin 10.09.2012 tarihli raporu dosya içerisinde mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/550 Esas, 2022/539Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.03.2023 tarihinde karar verildi.