Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/11078 E. 2023/2298 K. 26.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11078
KARAR NO : 2023/2298
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında mağdur …’na karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine 6136 sayılı Kanun’a aykırılık ve mağdur …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Mağdur …’a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 12 eşit taksitte ödenmesine ve hak yoksunluklarına,
c. 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 eşit taksitte ödenmesine ve hak yoksunluklarına
Karar verilmiştir.

2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/186 Karar sayılı ilamı ile mağdur …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/5193 Esas, 2021/8565 Karar sayılı kararı ile özetle; yetersiz ve soyut gerekçeyle 5237 sayılı Kanun’un 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, sanığın mağdur …’e yönelik eylemi yönünden hükmolunan 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden hükmolunan 10 ay hapis cezasının yasal koşullar oluşmadığı şeklindeki yetersiz ve soyut gerekçe ile adli para cezasına çevrilmediği belirtilerek hükümler arasında çelişkiye neden olunması ve hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Mağdur …’a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 12 eşit taksitte ödenmesine,
c. 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin

birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 eşit taksitte ödenmesine ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığın, mağdurlar …, … ve temyiz dışı mağdurlar … ile …’in bulunduğu eve girerek, mağdur … ile tartıştığı, mağdur …’ın tarafları ayırmaya çalıştığı, mağdur …’in sanığa sinkaflı sözlerle küfretmesi üzerine sanığın üzerinde taşıdığı, olaydan sonra ele geçirilemeyen silahı çıkartarak mağdur …’e doğru ateş ettiği, mağdur …’ın mağdur …’i arkasına çekmesiyle sanığın birden fazla kez ateş etmeye devam ettiği, mağdur …’ın sol ayağına isabet eden ateşli silah yaralanması nedeniyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, mağdur …’ın yaralanması akabinde sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdur …’da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 22.10.2014 tarihli ve 2014/2421 sayılı; “… Sol 3. ve 4. parmak proksimal falankslarında parçalı fraktür…Kişide ateşli tarif edilen ateşli silah ile olan yaralanmanın; Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı…şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu…” görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, mağdurların beyanları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, 07.06.2012 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Mağdur …’e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Mağdur …’a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama ve 6136 Sayılı Kanun’a Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanık müdafiinin; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık Hakkında Mağdur …’e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdur …’a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama ve 6136 Sayılı Kanun’a Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/513 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.