YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11086
KARAR NO : 2023/1800
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın 12.07.2021 de aynı konutta birlikte yaşadığı eşine tebliğ edildiği, sanığın eşinin yüklenen suçun mağduru olması sebebiyle usulsüz olduğunun kabulü zorunlu bulunan tebligat işleminde tebliğ tarihinin sanığın bizzat kendisine tebliğ edildiği tarih olarak kabul edilerek temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412
sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
1. KDZ. Ereğli Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/1099 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. KDZ. Ereğli Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/1099 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/14040 Esas, 2020/19389 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. KDZ. Ereğli Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/32 Esas, 2021/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesi üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve mağdurun karı-koca oldukları, suç tarihinde taraflar arasında ekonomik sebeplerden çıkan tartışmada sanığın saçından çektiği ve burnuna kafası ile vurduğu mağduru yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebileceği ve yaşamını tehlike sokmadığı belirtilmiştir.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/14040 Esas, 2020/19389 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Bozma sonrası duruşma açılarak yapılan yargılamada sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmadığı halde, uygulama sırasında sanığın cezasından 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi
üçüncü fıkrası uyarınca indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuşsa da, temyiz edenin sıfatı karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun şikayet ve anlatımları ile uyumlu adlî muayene raporu ile kolluk tutanakları birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri red reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle KDZ. Ereğli Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/32 Esas, 2021/412 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.