YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11231
KARAR NO : 2023/1683
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Müessir fiil
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

… (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.09.2022 tarihli 2001/854 Esas 2002/191 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.03.2002 tarihli 2001/854 Esas 2002/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müessir fiil suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 4421 sayılı Kanun’un dördüncü maddesi, 765 sayılı Kanun’un 19 uncu maddesi, aynı Kanun’un 457 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci birinci fıkrası uyarınca 142.365,600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. … (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.09.2022 tarihli 2001/854 Esas 2002/191 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “Sanığın temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine,” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE
… (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.03.2002 tarihli duruşmasında, duruşmaya bizzat katılan sanığa tefhimle tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanığın 31.08.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.09.2022 tarihli 2001/854 Esas 2002/191 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.