YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11247
KARAR NO : 2023/4852
KARAR TARİHİ : 10.07.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Gerekçeli karar başlığında katılan …’in gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşma isteminin yetkisi bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun’un 318 … maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanıklar müdafileri tarafından yasal süresi içerisinde duruşmalı inceleme talep edilmiş ise de;
23.01.2023 tarihli dilekçeleriyle duruşma istemlerinden feragat etmeleri nedeniyle dosya üzerinden inceleme yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2009 tarihli ve 2009/178 Esas, 2009/255 Karar sayılı kararı ile;
1.Sanık … hakkında;
a. Maktul …’e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
2.Sanık … hakkında;
a. Maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c. Katılan …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B…. Ağır Ceza Mahkemesi kararının Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2010 tarihli ve 2010/2970 Esas, 2010/8493 Karar sayılı kararı ile;
“Sanık … hakkında maktul …’a, sanık … hakkında maktul …’e yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına,
Sanık … hakkında maktul …’a yönelik kasten öldürme suçu yönünden, sanıklar …, … ve …’in irade ve eylem birliği içinde hareket ederek, suçun işlenmesi üzerinde ortak egemenlik kurarak eylemi gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde; sanıklar … ve …’un da bu suçun faili olarak cezalandırılmaları gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,
Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’e karşı öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan davalardan beraat kararı verildiği halde, bu mağdurlara karşı kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurularak, aynı eylem nedeniyle hem mahkûmiyet hem de beraat kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,”

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. … 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2015 tarihli ve 2011/51 Esas, 2015/22 Karar sayılı kararı ile;
1.Sanık … hakkında;
a. Maktul … yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanık … hakkında;
a. Katılan …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

D. … Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/2415 Esas, 2016/4202 Karar sayılı kararı ile;
Hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2010 tarihli, 2010/2970 Esas, 2010/8493 Karar ve 07.12.2016 tarihli, 2016/2415 Esas, 2016/4202 Karar sayılı ilamlarına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 19.05.2019 tarihinde;
“Hükümlüler … ve …’in içinde bulunduğu aracın, maktullerin içinde bulunduğu araçla tesadüfen karşılaştığı, iki grup arasındaki mevcut gerilim ve husumeti tetikleyecek bir olay olmadığı sürece olayın meydana gelmeyeceği anlaşılmaktadır. Hükümlüler savunmalarında ısrarla karşıdan araçla geldiklerini gördükleri maktul …’ın parmak sallayarak el hareketi yapması nedeniyle döndüklerini, bu durumu konuşmak amacıyla diğer tarafın yanına gittiklerini savunmuş olmakla, olayı tetikleyen hareket maktul …’ın tehditvari şekilde hükümlülerin içinde bulunduğu gruba parmak sallamasıdır. İki tarafın karşılaştıklarında küçük bir tartışmanın yaşanması da bu husus doğrulamaktadır. Bu harekete tepki olarak sanıkların maktulün aracının önünü kesmeleri ve yaşanan küçük tartışma sonrası hükümlülerin tarafında yer alan …’in maktulün aracının ön camlarını sopa ile kırması orantılı değil ise de, her iki tarafın birbirine ateş ettikleri mevcut delillerle tartışmasız olup, ilk ateşi hangi tarafın başlattığı kesin olarak saptanamadığından, etki-tepki dengesinin sanıklar lehine bozulduğunun kabulü gerekmektedir. Bütün bu yönleriyle, hükümlü … hakkında …’yu öldürmekten, mağdurlar … ve …’ı kasten öldürmeye teşebbüsten, hükümlü … hakkında … ve …’yu öldürmekten kurulan mahkumiyet hükümlerinde TCK.nun 29. maddesi uyarınca tahrik indirimi yapılması gerektiğinden, tahrik indirimi yapılmaması yönündeki yerel mahkemenin kararının Bozulması yerine Onanmasına karar verilmesinin Yasaya aykırı olduğu düşünülmekle, her iki Onama kararına yönelik İtiraz yoluna gidilmesi zorunluluğu doğmuştur.”

Gerekçeleriyle itirazda bulunulmuştur.

F.Yargıtay Başsavcılığının itirazı üzerine, Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 09.10.2019 tarihli ve 2019/2296 Esas, 2019/4242 Karar sayılı ilamı ile;
“Dairemizce verilen onama kararları usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, itirazın reddine, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine” karar verilmiştir.

G.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.2021 tarihli ve 2019/1-577 Esas, 2021/578 Karar sayılı ilamı ile;
“1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,
2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2010 tarihli ve 2970-8493 sayılı ile 07.12.2016 tarihli ve 2415-4202 sayılı onama ve düzeltilerek onama ilamlarının, sanık … hakkında maktul … ve …’e yönelik kasten öldürme, sanık … hakkında maktul … ve katılanlar … ve …’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden kaldırılmasına,
3- … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2009 tarihli ve 178-255 sayılı ve yine aynı Mahkemenin 12.02.2015 tarihli ve 51-22 sayılı, sanık … hakkında maktul … ve …’e yönelik kasten öldürme, sanık … hakkında maktul … ve katılanlar … ve …’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden; sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına,
4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesine,”
karar verilmiştir.

H. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık … hakkında;
a. Maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Maktul …’e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanık … hakkında;
a. Maktul …’a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca

6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c.Katılan …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar …, …, …, …, … vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri;
1. Suç niteliğine,
2. Haksız tahrikin derecesine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar … ve … ile inceleme dışı sanıklar … ve … …’ün kardeş oldukları, maktul … ile akrabalık bağlarının bulunduğu, katılan …’in maktul …’ın oğlu, diğer katılanlar … ve maktul …’in ise maktul …’ın tanıdıkları oldukları, olaydan yaklaşık bir ay önce inceleme dışı sanıklardan …’un anneannesi …’nin naaşının defnedildiği sırada maktul …’ın defin yerine itirazı üzerine sanıklar ile maktul … arasında tartışma çıktığı, buna karşın naaşın sanıkların istediği yere defnedildiği, tarafların cenaze töreni sırasında barıştırıldıkları ve taziyeleri birlikte kabul ettikleri, ancak maktul …’ın, sanıkların evlerindeki taziye ziyaretlerine gitmediği, oğlu ve eşini göndermekle yetindiği, olay tarihinde saat 14.30 sıralarında sanık …’in kullandığı ve içinde sanıklar … ile … ve …’in de bulunduğu otomobil ile … il merkezi, … … Bulvarı üzerinde seyrettikleri sırada Aydınkonak kavşağı civarında karşı yönden gelmekte olan maktul …’ın kullandığı ve yanında diğer maktul … ile katılanlar …, …, … ve …’nın bulunduğu araçla karşılaştıkları, sanık …’in U dönüşü yapıp maktul …’ın kullandığı aracı takip ederek kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan maktul …’ın aracının önünü kapatacak şekilde durduğu, sanıkların araçtan inerek maktullerin aracına yöneldikleri, sağ önde oturan katılan … ile arkada oturan katılanlar … ve …’nın da araçtan indikleri ve kısa bir tartışma yaşandığı, sanık …’in elindeki sopa ile aracın ön camına vurduğu, …’in bu hareketinden sonra gerek maktullerin bulunduğu araç içerisinden gerekse de sanıkların içeresinde bulunduğu grup tarafından karşılıklı ateş açıldığı, araca yaklaşan sanıklar … ve …’in kendi adlarına kayıtlı ruhsatlı tabancalarını çekerek ateş ettikleri, araç içerisinde arka koltukta oturan maktul …’in de sanıklara doğru ateş ettiği, sanık …’in ani gelişen kasıtla aralarında daha önce husumet bulunmayan maktul …’e ateş ederek öldürdüğü, katılanlar … ve …’in de sanıklara yönelmeleri üzerine sanık …’in ani gelişen kastla katılanlara ateş ederek …’i karın bölgesinden iki mermi isabeti olacak şekilde, …’i ise göğüs bölgesinden tek mermi isabeti olacak şekilde yaraladığı, sanıkların daha sonra araçlarına binerek olay

yerinden kaçtıkları olayda, sanık … hakkında maktullere yönelik kasten öldürme, sanık … hakkında maktul …’a yönelik kasten öldürme, katılanlar … ve …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştr.
Haksız tahrik yönünden, sanık …’un anneannesi …’nin olaydan 1 ay kadar önce vefat etmesinden sonra maktul …’nun dede ve babasının gömülü olduğu türbenin de bulunduğu … Mezarlığında belirlenen yere gömüleceği sırada, …’nun …’nin yakınlarınca belirlenen yere gömülmesine itiraz etmesi, …’nin yakınları olan sanıklarla tartışması, olay günü de … Beşiri arasındaki … … Bulvarında kendi kullandığı araçla seyir hâlinde iken sanık …’in bulunduğu araçtakilere el hareketi yaparak, sanıklara hakaret etmesi, inceleme dışı sanık …’in maktul …’ın kullandığı aracın camına sopayla vurması üzerine karşılıklı ateşin açılmasıyla gelişen olayda, ilk ateşi hangi tarafın açtığının da belirlenememesi karşısında, maktuller ve katılanlardan kaynaklanan ve sanıklara yönelen bu haksız eylemler nedeniyle maktul … ile diğer maktul ve katılanların eylemlerindeki haksızlık oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut ayrı ayrı gözetilerek sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulandığı, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporları, maktullere ait otopsi raporları, katılanlar … ve …’e ait adlî muayene raporları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Katılanlar …, …, …, …, … vekilinin haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, sanıklar müdafilerinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, yönelen temyiz sebepleri yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından haksız tahrikin varlığı yönünden bozma kararı verilmiş olması karşısında sanıklar müdafilerinin suç niteliğine, katılanlar vekilinin haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına yönelen temyiz istemleri yerinde görülmemiş, maktuller ve katılanlardan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyutlar ayrı ayrı değerlendirildiğinde, sanıklar yararına uygulanan haksız tahrik indirim oranlarında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararında katılanlar …, …, …, …, … vekili ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar …, …, …, …, … vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.