YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11306
KARAR NO : 2023/2368
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/1229 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
2. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/1229 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/14976 Esas, 2020/20036 Karar sayılı kararı ile özetle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin Tebliğname düşüncesine iştirak edilmediği belirtilmekle, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, kabul ve uygulamaya göre, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca artırım yapılırken kanun maddesinin gösterilmemesi, hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve zorunlu müdafii ücretinin yargılama gideri olduğunun ve sanıktan tahsili gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2021/25 Esas, 2021/305 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması sureti ile 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın eylemini taksirle işlediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olaydan önce bir süre katılanın sahibi olduğu lokantada çalıştığı, olay günü çalışması karşılığı kalan alacağını almak amacıyla lokantaya gittiği, katılanın ustabaşı geldiğinde parasının ödeneceğini söylemesi üzerine katılan ile sanık arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın, katılanın boğazını sıktığı, katılanın da sanığın yüzüne yumrukla vurduğu, bunu üzerine sanığın ele geçirilemeyen bıçakla sağ 4. interkostal aralık sternum kenarında kesi oluşacak şekilde yaraladığı, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen 27.11.2014 tarihli adli tıp raporuna göre katılanın sağda hemotoraksa neden olan yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu anlaşılmıştır.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin sanığın eylemini taksirle işlediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın bıçağı rastgele salladığı şeklindeki ikrara yönelik savunması, katılan ve tanık K.Ç.’nin beyanlarından sanığın eylemini doğrudan kastla işlediğinin anlaşıldığı, ayrıntılarına Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı paragrafında yer verilen Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere taraflar arasında alacak meselesinden kaynaklanan hukuki ihtilafın haksız tahrik nedeni olmayacağı ve somut olayda katılan beyanı ve bu beyanı destekler nitelikteki tanık K.Ç.’nin anlatımlarına göre ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının belirlendiği anlaşılmış olup hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2021/25 Esas, 2021/305 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.