YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11435
KARAR NO : 2023/2331
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/16310 Esas, 2020/20144 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunnası nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/62 Esas, 2021/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine, suçu işlemediğinden beraatine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde evli olan sanık ve şikâyetçinin ikâmetlerinde bulundukları sırada aralarında ailevi meselelerden dolayı çıkan tartışma sonucu sanığın eliyle vurmak suretiyle şikâyetçiyi basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. Şikâyetçi soruşturma aşamasında, sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.
3. Şikâyetçi hakkında düzenlenen 07.02.2015 tarihli adlî muayene raporunda, alt ve üst dudakta şişlik, hassasiyet bulunduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Sübuta ve Seçenek Yaptırımlara Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden
Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı ile uyumlu adlî muayene raporu ile suçun sabit olduğu, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesair Yönünden
1. 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesindeki yönteme uygun şekilde basit yargılama usulü uygulanmadığı, duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılama yapıldığı halde, uygulama sırasında sanığın cezasında aynı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/62 Esas, 2021/244 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.