YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11557
KARAR NO : 2023/1431
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Hakaret suçu yönünden; sanık hakkında neticeten hükmolunan 1.860,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Kasten yaralama suçları yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/260 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında katılanlar Döne ve Fatma’ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı neticeten 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan adlî para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline ve müsadereye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz sebepleri; geçim kaynağı olmadığından kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanık … ile katılan …’nin suç tarihinde evli oldukları, katılan …’nın ise müşterek kızları olduğu, olay günü ailevi nedenlerle çıkan tartışmada sanığın soba demiri ile eşini ve kızını basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın kısmen ikrar içeren savunması, katılanların beyanları, kavgaya karışan diğer kişilerin ve tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanağı, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.
3. Katılanlar hakkında düzenlenen adlî muayene raporları ile basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçu Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Kasten Yaralama Suçları Yönünden
14.07.2021 tarih, 31541 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesine eklenen “175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık …’in; geçim kaynağı olmadığından kararın bozulması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/260 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Kasten Yaralama Suçları Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/260 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.