YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11731
KARAR NO : 2023/786
KARAR TARİHİ : 02.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
T
Sanığın, Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 13.09.2021 ve 16.09.2021 tarihli dilekçelerinin temyiz talebi niteliğinde olduğu, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığı ve sanık hakkında kurulan hükümlerin Yargıtay incelemesinden geçmeden kesinleştirildiği anlaşılmış olup mahkemenin 17.09.2021 tarihli, 2014/221 Esas, 2015/115 Karar sayılı dosyanın kanun yararına bozmaya gönderilmesi talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Katılan …’ya yönelik mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın sanığın bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarılmaksızın doğrudan MERNİS adresinde annesine tebliğ edildiği, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması nedeniyle öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 6.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitle taksitlendirmeye,
2. Katılan …’ya yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 10 eşit taksitle taksitlendirmeye,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Katılan …’ya Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Katılan …’a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı
Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Katılan …’ya Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Katılan …’a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2023 tarihinde karar verildi.